Rzeczywiście NYCOMED LACTULOSUM to istotny środek który człowiekowi musi poprawić zdrowie

Często nie mówi się o NYCOMED LACTULOSUM. I to nie powinno nikogo zdziwić, bo bywają bardziej interesujące tematy. Jednak na tych łamach uczynimy wyjątek od tej reguły i omówimy ów temat.
Układ pokarmowy to system połączonych funkcjonalnie narządów służących do przekazywania właściwej ilości wody i substancji energetycznych.
  Skład

Substancją czynną leku może być laktuloza. 5 ml syropu zawiera 2,5 g laktulozy.

Ponadto specyfik zawiera sorbitol 70%, aromat pomarańczowy, wodę oczyszczoną.

 
Lek zawiera sorbitol – jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Wartość kaloryczna: 2,6 kcal/g sorbitolu.

  Dawkowanie

15 ml (łyżka stołowa) syropu zawiera 7,5 g laktulozy, a 5 ml (łyżeczka do herbaty) syropu zawiera 2,5 g laktulozy.
Zazwyczaj stosowane dawki leku Lactulosum Nycomed, to:

Dorośli: w przewlekłych zaparciach – dawkowanie początkowe: 20 do 40 ml na dobę w 1 albo 2 dawkach. Po uzyskaniu efektu dawkę należy ustalić indywidualnie w zależności od potrzeb pacjenta. W niewydolności wątroby, stanach przedśpiączkowych albo śpiączce wątrobowej 120-240 ml w 3 do 4 dawkach na dobę. Dawkowanie należy ustalić indywidualnie, zmieniając je co 1-2 dni, tak by liczba wypróżnień na dobę wynosiła 2 do 3.

Dzieci: w przewlekłych zaparciach – 1 do 3 łyżeczek do herbaty (5-15 ml) na dobę. Początkowo, niemowlęta – 2,5 ml, dzieci do 3 lat – 5 ml, powyżej 3 lat – 15 ml na dobę. Następnie dawkę leku można stopniowo zwiekszać co 3 dni aż do uzyskania prawidłowych wypróżnień. Skoro wystąpią wzdecia brzucha, należy zmniejszyć dawke do tolerowanej poprzez dziecko.

 
Sposob podawania
Podawać doustnie. Zaleca się podawanie syropu po rozcieńczeniu wodą albo sokiem owocowym.
 
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Lactulosum Nycomed:
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy zwrocić się do lekarza albo farmaceuty.
Po przedawkowaniu obserwuje się biegunkę, znaczna utratę płynów, obniżenie steżenia potasu i zwiększenie stężenia sodu we krwi.
 
Pominięcie zastosowania leku Lactulosum Nycomed

Jeśli specyfik przyjmowany może być regularnie, a od momentu pominiętej dawki upłynęło niewiele czasu, należy ją przyjać tak bystro jak może być to także możliwe.

Jeśli zbliża się pora przyjęcia następnej planowej dawki leku, należy ją przyjać w odpowiednim czasie. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

  Prowadzenie pojazdów
Lek nie wplywa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.
  Ciąża i karmienie piersia
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza albo farmaceuty.
  Interakcje

Należy rzec lekarzowi albo farmaceucie o wszystkich przyjmowanych aktualnie albo ostatnio lekach, też tych, które wydawane są bez recepty.
Ponieważ laktuloza obniża pH w okreżnicy, środki leczenia których uwalnianie zależne może być od pH powinny być inaktywowane.
Jednoczesne stosowanie laktulozy z:

lekami zobojętniającymi kwas solny może hamować obniżanie poprzez laktulozę pH treści jelitowej,

doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. acenokumarolem, fenprokumonem) nasila działanie owych lekow,

doperidolem – zwiększa ryzyko wywołania poprzez laktuloze obniżenia stężenia potasu i magnezu w osoczu krwi poniżej normy (hipokaliemia, hipomagnezemia) i nasila ryzyko dzialania uszkadzającego mięsień sercowy (działanie kardiotoksyczne),

korzeniem lukrecji – zwiększa ryzyko hipokaliemii.

  Uwaga

Kiedy zachować szczególną ostrożność:
Podczas długotrwałego stosowania dużych dawek laktulozy w encefalopatii wątrobowej należy kontrolować stężenie sodu i potasu w surowicy.

  Przechowywanie

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
Przechowywać w oryginalnym, szczelnie zamkniętym opakowaniu.
Nie stosować leku Lactulosum Nycomed po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudelku.
Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, które nie są zatem już potrzebne. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

  Działania niepożadane

Jak każdy lek, Lactulosum Nycomed może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Podczas stosowania laktulozy jako leku przeczyszczającego w zaparciach obserwowano, zwłaszcza w początkowym okresie podawania, łagodne przemijające wzdęcia, bóle brzucha, niekiedy nudności. rzadko obserwowano biegunkę, która ustępowała po pierwszych 5 godzinach od rozpoczecia leczenia. Podczas stosowania laktulozy w dużych dawkach w encefalopatii wątrobowej obserwowano:

wzdęcia, bole brzucha, nudności, biegunkę,

obniżenie steżenia potasu w osoczu krwi poniżej normy (hipokaliemię),

obniżenie stężenia sodu w osoczu krwi poniżej normy (hiponatremie),

pojedyncze przypadki odmy pęcherzykowej jelit.

Jeśli nasili się ktorykolwiek z objawów niepożądanych albo wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy rzec o tym lekarzowi albo farmaceucie.

  Przeciwwskazania

Nie stosować leku Lactulosum Nycomed w przypadku:

nadwrażliwości na laktulozę albo na którąkolwiek substancję pomocnicza leku,

niedrożności jelit,

zwiększenia stężenia galaktozy we krwi (galaktozemia),

nietolerancji laktozy.

Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

  Wskazania

Lek Lactulosum Nycomed stosowany może być w:

przewleklych zaparciach,

encefalopatii w przebiegu niewydolności wątroby (stany przedśpiączkowe i śpiączka wątrobowa).

  Opis
Laktuloza może być syntetycznym disacharydem, który po podaniu doustnie nie ulega rozkladowi z udziałem enzymów trawiennych i praktycznie nie wchłania się z przewodu pokarmowego. W jelicie grubym pod wpływem bakterii sacharolitycznych laktuloza może być rozkładana do kwasów organicznych, glównie kwasu mlekowego. Prowadzi to także do zakwaszania treści jelita grubego (pH obniża się do około 5). W wyniku osmozy produkty rozkładu laktulozy zwiększają objętość zawartości jelita, pobudzają perystaltykę i działają przeczyszczająco. Obniżenie pH zawartości jelita grubego zmniejsza stężenie amoniaku w jelicie, a zwiększa stężenie słabiej wchłaniających sie jonow amonowych. Ponadto dochodzi do zmniejszenia wytwarzania i zwiększenia zużycia amoniaku poprzez bakterie jelitowe i do zmniejszenia wchłaniania amoniaku wskutek skrócenia czasu przechodzenia treści jelitowej. W konsekwencji zmniejsza się steżenie amoniaku we krwi pacjentow z niewydolnością watroby w stanie przedśpiaczkowym albo śpiączki (encefalopatia wątrobowa).
System pokarmowy składa się z przeróżnych elementów : jelit, watroby, żołądka, i trzustki, które wszystkie spełniaja swoją rolę. Ból brzucha – występuje praktycznie w każdej postaci niedrożności jelit. Zwykle w ciągu pierwszych kilkunastu godzin trwania dolegliwości może być trudny do jednoznacznego umiejscowienia i ma charakter kolkowy, gdy to rownież dolegliwości stopniowo narastają w ciągu kilku minut, by po osiągnięciu maksymalnego nasilenia ustąpić blisko całkowicie, aż do następnego ataku. Po tym okresie bol staje się staly, zwykle obejmuje całą jamę brzuszną, a w miarę rozwoju niedrożności i wystąpienia zapalenia otrzewnej dołacza sie do niego charakterystyczne napięcie brzucha (brzuch deskowaty). W przypadku niedrożności powstałej w wyniku skrecenia jelita bol od początku ma charakter stały i może być silny. Bólom towarzyszy stawianie się jelit i przelewanie treści jelitowej, nieraz glośne. Słuchawką wysłuchuje się dość rzadkie, wysokie i wyraźne tony perystaltyczne.
System pokarmowy pełni istotną rolę w ustroju człowieka. Bez niego zabrakłoby nam energii. Jelito cienkie ciągnie się od żołądka aż do jelita grubego, od którego odgranicza się tzw. zastawką Bauhina. Jelito cienkie może być miejscem dalszych etapów procesu trawienia, w jego wnętrzu skladniki są poddawane działaniu enzymow pochodzących z wątroby, z trzustki i własnej śluzówki jelita, które rozkładają je na elementy podstawowe. Zajmuje ono okolice pępkową, podbrzuszną i obie okolice biodrowe a częściowo i miednicę małą. Jego dlugość wynosi ok. 4-6 m, średnica 3—5 cm. Jelito cienkie dzielimy na dwunastnicę (łac. duodenum), jelito czcze (łac. jejunum) i kręte (łac. ileum). Ścianki jelita cienkiego ściskają sie automatycznie. Rytmiczne ruchy odcinków jelita służa do ugniatania i kruszenia pokarmu, przeciwstawne skurcze jelita służą dobremu zmieszaniu pokarmu a ruchy perystaltyczne, następujące falowo, przesuwaja pokarm w kierunku jelita grubego.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s